Najnowsza książka autorki piszącej dla młodszych nastolatków (debiutancki ~Nďż˝śWęszący Renifer~N” p 3/07, ~Nďż˝śSkarb z lesnego grobowca~N” p 10/08), dorosłych (~Nďż˝śTy to głupia jesteś~N” p 17/07, ~Nďż˝śBerżeretka bez przepisu~N” p 18/08) i dzieci (~Nďż˝śTekla~N” p 12/08), to kontynuacja ~Nďż˝śTekli~N” w tej samej realistyczno-magicznej konwencji podejmująca kolejny temat wychowawczy. Po roku pobytu u nieznośnej małej egoistki (Jagody), którą skutecznie nauczyła zasad dobrego wychowania i empatii, magiczna lalka trafia, jako prezent gwiazdkowy, do kolejnej dziewczynki. Ta pięciolatka (Wiktoria) jest osóbką grzeczną i miłą, dotychczas z lekkim niepokojem oczekującą narodzin młodszego braciszka. Kiedy okazuje się, że ten ważny dzień przypadł właśnie w Wigilię, którą musi spędzić bez rodziców, a noworodek bez reszty absorbuje wszystkich dorosłych, bohaterka żywiołowo okazuje swoją niechęć wobec niego. A magiczna mówiąca lalka stopniowo wyjaśnia jej, że braciszek da się lubić i wcale nie odbierze jej miłości rodziców, jednoczesnie pomagając kilkulatce zrozumieć niemowlę ~N– pokazując, jak jest bezradne, wyjaśniając, co może oznaczać płacz malucha, czego on oczekuje, czego się boi, oswajając bohaterkę z bratem i rozpraszając jej obawy. Gdy spełni swoją misję ~N– dziewczynce spodoba się ~Nďż˝śdorosła~N”odpowiedzialność za braciszka i uświadomi sobie, że go kocha ~N– Tekla powędruje dalej. Trochę staroświecka w konwencji, lekko przesłodzona (zwłaszcza nadmiarem zdrobnień) i solidnie dydaktyczna, ale podsuwająca jeszcze jeden sposób zmierzenia się z trudnym i ponadczasowym problemem lęku przed zmianami i zazdrości krzepiąca lektura dla najmłodszych.